Kısaca azizim diye seslendiğim, Deja-Vu isimli Türk Rock grubunda profesyonel davul kullanıcısı olarak görev almış şahsiyet. Mizahi yetenekleri davulculuğunun pek fazla önüne geçmiştir kanımca. Öyle ki güldürürken düşündürme eylemini aşıp, düşündüklerimiz için gülmemize yol yapan bir şahsiyettir kendisi. Kanadadadada ( her seferinde takılıyorum ) eğitim ve öğrenim hayatını sürdürmektedir. Penguen hayvanına yönelik sevgisi nedeniyle buzul ülkeleri tercih ettiğini düşünmüşümdür hep.

Deja-Vu’nun bir Bursa konseri sonrasında Bursa’da kalmayı redd oyuyla sonuçlandırması, akabinde hareket saati olan 23:00′a kadar sınırsız geyik kampanyamıza katılmasıyla çok fecii yemek eylemine başvurmamız da unutulmazlarımız arasındadır. Öyle ki, kendisine “çok mantarlı,pek soslu” spesyalimden yaptığımdaki yüz ifadesi takdire şayandı. Gerçi, şahsının  dondurucudan hamburger çıkartıp direkt yemesi de pek meşhurdur. Bööle de seviyoruz onu. Şu an “one way vision” çalışması için gelen müşterimin renk isteklerini göstermek amacıyla bir kaç kumaş parçası getirmiş olmasına şaşırsam da, hazretleri için bunları yazmama engel değil tabii.

Saat farkı nedeniyle eskisi kadar pek sık görüşemesek de, gitmesek de kalmasak da o köyün hep bizim olduğunun bilinciyle eylemlerimize devam edeceğizdir.