Senin mi ki ? Sana mı ait ki ? Daha doğrusu sen, sen misin ki ? Çok fazla sayıda soru var aklımda. Cevaplarını bildiğim halde, kendime dahi söyleyemiyorum. Bir başkasının acısına ortak olurken hissettim bunları. DOST konumunda, acılarını paylaşırken kendimi koydum onların yerine. Çok fena oldum. Dayanılması çok güç bir şey.

Sonra.. Sonrası yok. İç dünyamda edindiği yer hariç tabii. Bağlanmayacaksın dedim kendime. Hiçbir şeyi çok fazla sevmeyeceksin. Hiçbir şeye de kendini sevdirtmeyeceksin O kadar.  Kendi sorularıma verdiğim cevapları kendim kabullenemezken…gelmiyor elden bir şey..

“Ben miyim ki, bir başkası olabileyim” demiştim uzun bir süre önce. Haklıymışım be yenalım. Hakk’tanmışım.