Bir kardeşimizin vefat haberini öğrendik bugün. Mezuniyeti pek de yakında gerçekleşmişti. Belli ki hayalleri, gerçekleştirmek istedikleri de vardı. En az bizler kadar üstelik. Takdir-i İlahi’nin tecellesinde dünya yaşamı sona erdi. Bir trafik kazasında bu hayata gözlerini yumdu. Şimdi bambaşka bir yerde, bambaşka bir şekilde SONSUZ hayatına başladı. Biz ardında kalanlar olarak üzüntüsünü yaşıyoruz. Acımız henüz çok taze. Belki zamanla unuturuz, mutlaka unutanlarımız da olacak. Hiç yoktan aklımıza geldiğinde okuyabileceğimiz bir dua haricinde hiçbir şeyin ona faydasının olmayacağını düşünüyorum. Bu nedenle de kelime seçmekte zorlansam dahi bunu ihmal etmemenizi önereceğim.

Ölümün güzelliği şeklinde bir başlık attım yazıma. Belki ölümü ardında bırakan için ya da ölümün ardında kalanlar için tek güzellik, sizi sevenler ve dua edebileceklerin kalmasıdır. Yoksa, hiç bir anlamı kalmazdı fani yaşamın. Konuşmamızın pek de faydası yok şu dakika itibariyle. Mekanın cennet olsun kardeşim, mekanın cennet olsun güzel insan.